Faillissement; de lakmoesproef
> Faillissement als incassomiddel; de lakmoesproef
Het aanvragen van het faillissement van iemand lijkt op het eerste gezicht een vrij drastische maatregel, want het is voor degene waartegen het faillissementsverzoek is gericht erop of eronder.
In de praktijk wordt het aanvragen van het faillissement van een natuurlijke- of rechtspersoon vrij vaak als incassomiddel gebruikt. Indien men namelijk niet failliet verklaard wenst te worden, dan zal men alles ondernemen om niet failliet te worden verklaard. Gezien de vrij drastische gevolgen die aan het uitspreken van het faillissement zijn verbonden, is het daadwerkelijk aanvragen van het faillissement een zéér zwaar middel. In de praktijk komt het vaak voor dat de vordering waarvoor het faillissement is aangevraagd, inclusief de mede aanvragende partijen voor of op de zitting worden voldaan. Vandaar dat het op zijn plaats is om het aanvragen van het faillissement als een incassomiddel te beschouwen.
Een minder drastische tussenweg is om eerst een concept faillissementsrekest naar degene te zenden met wie u nog een financieel appeltje te schillen heeft.
Het daadwerkelijk aanvragen van het faillissement is echter ook de lakmoesproef. Want, tijdens de mondelinge behandeling van de faillissementsaanvraag blijkt of degene waartegen het faillissementsverzoek is gericht in staat is aan diens betalingsverplichtingen te voldoen, dan wel dat hij failliet wordt verklaard. Het voorgaande is met name een goedkope manier om vast te stellen hoe de zaken er financieel voorstaan, zonder dat de vaak hoge proceskosten hoeven te worden gemaakt die verbonden zijn aan een bodemprocedure met een onzeker (financieel) einde.
Het aanvragen van het faillissement moet naar mening van mijn kantoor niet te lichtbvaardig worden gebruikt. Indien het weloverwogen wordt gebruikt, dan kan het een goede aanvulling zijn bij het succesvol incasseren van een niet betaalde vordering.
Bij het voorgaande past de kanttekening dat sinds enige tijd de Wsnp (Wet schuldsanering natuurlijke personen) van kracht is. De wetgever heeft de regeling in het leven geroepen om te voorkomen dat natuurlijke personen niet tot het einde van hun leven met hun schuldenlast achtervolgd kunnen worden. Indien de saniet (dit is degene op wie de schuldregeling toepasselijk is verklaard) zich aan de voorwaarden houdt, dat is in de regel dat hij gedurende 3 tot 5 jaar zoveel mogelijk geld in de boedel brengt, dat aan het einde van de termijn van de schuldsanering de saniet schuldenvrij is.
Sinds het van kracht worden van de schuldregeling hebben een enorm aantal personen een beroep daarop gedaan.
Indien het op voorhand duidelijk is dat de schuldregeling toepasselijk wordt verklaard, dan kan het soms verstandig zijn om met een bedrag tegen finale kwijting in te stemmen. Waarom? Omdat het in de regel zo is dat het vrij goed is uit te rekenen hoeveel de saniet aan het eind van de schuldregeling in de boedel zal hebben gestort en dat het tevens vaak duidelijk is dat het bedrag dat uiteindelijk aan de schuldeisers wordt uitgekeerd in de regel tamelijk mager zal zijn.
Mijn kantoor kan u inzake het voorgaande uiteraard adviseren indien u met een dergelijk geval van doen heeft.
Indien u verder vragen heeft dan kunt u contact opnemen.
Het aanvragen van het faillissement van iemand lijkt op het eerste gezicht een vrij drastische maatregel, want het is voor degene waartegen het faillissementsverzoek is gericht erop of eronder.
In de praktijk wordt het aanvragen van het faillissement van een natuurlijke- of rechtspersoon vrij vaak als incassomiddel gebruikt. Indien men namelijk niet failliet verklaard wenst te worden, dan zal men alles ondernemen om niet failliet te worden verklaard. Gezien de vrij drastische gevolgen die aan het uitspreken van het faillissement zijn verbonden, is het daadwerkelijk aanvragen van het faillissement een zéér zwaar middel. In de praktijk komt het vaak voor dat de vordering waarvoor het faillissement is aangevraagd, inclusief de mede aanvragende partijen voor of op de zitting worden voldaan. Vandaar dat het op zijn plaats is om het aanvragen van het faillissement als een incassomiddel te beschouwen.
Een minder drastische tussenweg is om eerst een concept faillissementsrekest naar degene te zenden met wie u nog een financieel appeltje te schillen heeft.
Het daadwerkelijk aanvragen van het faillissement is echter ook de lakmoesproef. Want, tijdens de mondelinge behandeling van de faillissementsaanvraag blijkt of degene waartegen het faillissementsverzoek is gericht in staat is aan diens betalingsverplichtingen te voldoen, dan wel dat hij failliet wordt verklaard. Het voorgaande is met name een goedkope manier om vast te stellen hoe de zaken er financieel voorstaan, zonder dat de vaak hoge proceskosten hoeven te worden gemaakt die verbonden zijn aan een bodemprocedure met een onzeker (financieel) einde.
Het aanvragen van het faillissement moet naar mening van mijn kantoor niet te lichtbvaardig worden gebruikt. Indien het weloverwogen wordt gebruikt, dan kan het een goede aanvulling zijn bij het succesvol incasseren van een niet betaalde vordering.
Bij het voorgaande past de kanttekening dat sinds enige tijd de Wsnp (Wet schuldsanering natuurlijke personen) van kracht is. De wetgever heeft de regeling in het leven geroepen om te voorkomen dat natuurlijke personen niet tot het einde van hun leven met hun schuldenlast achtervolgd kunnen worden. Indien de saniet (dit is degene op wie de schuldregeling toepasselijk is verklaard) zich aan de voorwaarden houdt, dat is in de regel dat hij gedurende 3 tot 5 jaar zoveel mogelijk geld in de boedel brengt, dat aan het einde van de termijn van de schuldsanering de saniet schuldenvrij is.
Sinds het van kracht worden van de schuldregeling hebben een enorm aantal personen een beroep daarop gedaan.
Indien het op voorhand duidelijk is dat de schuldregeling toepasselijk wordt verklaard, dan kan het soms verstandig zijn om met een bedrag tegen finale kwijting in te stemmen. Waarom? Omdat het in de regel zo is dat het vrij goed is uit te rekenen hoeveel de saniet aan het eind van de schuldregeling in de boedel zal hebben gestort en dat het tevens vaak duidelijk is dat het bedrag dat uiteindelijk aan de schuldeisers wordt uitgekeerd in de regel tamelijk mager zal zijn.
Mijn kantoor kan u inzake het voorgaande uiteraard adviseren indien u met een dergelijk geval van doen heeft.
Indien u verder vragen heeft dan kunt u contact opnemen.
 |